آن مرد گفت : پس تفسير واژهء « اللَّه » چيست ؟ فرمود : او كسى است كه در وقت نيازمندىها و سختىها هر مخلوقى موقعى كه اميدش از همه قدرت‌هاى غيرخدا نااميد مىشود و از تمام اسباب از آنچه غيرخداست دستش بريده مىشود به او پناه مىبرد . و اين بدان جهت است كه هر كه در اين دنيا رئيس و سرپرست و بزرگ مردم است هرچه كه بىنيازى او ، و بزرگ‌منشى و سركشى او بزرگ باشد و نيازمندىهاى افراد زيردست به او بيشتر باشد ، ديرى نمىپايد كه آن‌ها نيازهايى پيدا مىكنند كه اين بزرگ شمرده شده توان برآوردن آن‌ها را ندارد و همچنين خود اين بزرگ مآب نيازمندىهايى پيدا مىكند كه از توان او بيرون است ، پس درنهايت به حكم ضرورت و نياز دست نياز به سمت « اللَّه » دراز مىكند تا او گرفتاريش را بر طرف كند ! اما به مجرد اين‌كه گرفتاريش بر طرف شد باز به شرك خود بازمىگردد ! آيا اين فرمودهء خداى عزوجل را نشنيده‌اى كه مىفرمايد : « قُل أَرَئيتَكُمْ انْ اتاكُمْ عَذاب‌ُاللَّهِ او اتَتْكُمُ السَّاعَةُ اغيرَ اللَّهِ تَدْعُونَ انْ كُنْتُمْ صادِقينَ ، بَلْ ايّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ ما تَدْعُونَ الَيهِ انّ شاءَ وَ تَنْسَونَ ما تُشرِكُونَ » « 1 » پس خداى متعال به بندگان خود مىفرمايد : اى كسانى كه به رحمت

--> ( 1 ) - انعام / 40 و 41 : اى پيامبر ! به آن‌ها بگو : اگر عذاب دردناك خداوندبه سراغ شما بيايد و يا قيامت با آن‌همه هول و هيجان و حوادث وحشتناك برپا شود ، راست بگوييد ، آيا غير خدا را براى برطرف‌كردن شدايد خود مىخوانيد ! بلكه تنها او را مىخوانيد ، او هم اگر بخواهد مشكل شما را بر طرف مىكند و شريك‌هايى كه براى خدادرست كرده بوديد همه را فراموش مىكنيد .